Archive for the 'mektup' Category
Mektuplar 36 / M.Fuzuli GEÇER
Papatya, beni mahvetmek mi istiyorsun? Biliyorsun, en azından bilmelisin, bunun benim için bir önemi olmayacağını. Kendimi hesaba kattığımdan filan sormadım bunu. Hem istediğin buysa, bütün isteğin, hedefin buysa rahat olabilirsin. Sana bir şey yoksa, zarar, ziyan dokunmayacaksa sana, ne gelecekse gelsin, ne gelebilirse. İsteğin, istediğin mahvolmamsa bile. Senden korkuyorum; bütün korkum sen oldun şimdi. [...]
Filed under: mektup | 1 Comment
mektuplar 35 / M.Fuzuli GEÇER
Ne yapacağımı bilemiyorum. Ne yapabilirim? Hiç bir şey düşünemiyorum; aklım hiçbir şeyi almıyor artık. Şüphe ediyorum aklımdan. Dünyanın gözümün önünde an be an değiştiğini, apayrı renklere, biçimlere, anlamlara büründüğünü gördükçe kendimden şüphe ediyorum. Gerçi şimdi oda kalmadı, ya da gerilerde, çok çok gerilerde kaldı. Ne yana dönsem, neye baksam sen çıkıyorsun karşıma. Karşımda olduğu [...]
Filed under: mektup | 1 Comment
Mektuplar 34/M.Fuzuli GEÇER
Koştuğun zamanlar oldu. Hey K. diye seslendiğin; hiçbir hesaba, kitaba girmeden koş diye cevapladığım seslenişler. En akıllıca, aklederek yaptığım, aklı bir kenara fırlatıp yol verdiğim işler; bütün işlerim içinde, bir anda, kendiliğinden ve en iyi olanlar. Yaklaştıkça yaklaşır, yaklaştıkça yaklaşır, yaklaşıp şaşırtır, yaklaşıp yaşatır, insanı kendinden geçirtirdin. Kendimde olmak, kendimle olmak ya da senle [...]
Filed under: mektup | Leave a Comment
Mektuplar 33/ M.Fuzuli GEÇER
Bazen günlerim senden ayrı geçiyor. Bazen gecelerim, bazen de günlerim ve gecelerim peşpeşe. Hepsini ağır bir hastalık gibi, güzel bir kış ya da yaz gibi ama çoğu zaman anlatılamayan bir şey gibi de olsa atlatıyorum. Atlatmalıyım, atlatacağım. Bunları dert ettiğim yok. Sonra birden, ya senden tamamıyla ayrılırsam diye, seni bir daha göremeyecek olursam diye sinsi, [...]
Filed under: mektup | Leave a Comment
Mektuplar 32/ M.fuzuli GEÇER
Yine gördüm seni.Çok uzaktan önce. Sonra yakından; çok yakından.Sadece görmüyorum seni; şaşırıyorum, şaşıp kalıyorum. İşlerine, yapıp ettiklerine, dokunmalarına. Başını göğsüme dayadığın zaman bu günde şaşırdım.Her seferinde yeni, yepyeni bir mucizeyle karşı karşıyaymışım gibi geliyor bana. Biliyorum, mucizeler bitti; ama mucizeyi görenler, o ulu peygamberler devrinin insanları neler hissederlerdi benden fazla.Bilmiyorum; ne olduğunu tam bilemiyorum. [...]
Filed under: mektup | Leave a Comment
Mektuplar 31/M.Fuzuli GEÇER
Bütün günlerimin en iyisiydi bu gün; en sana yakını, en seni.Dünün karmaşası, karanlığı üstüne, bu günün geleceğine hiç inanım kalmamıştı; normal, sıradan bir geliş gibi görünse, hatta öyle olsa da.En az patırtı, parlaklık gelişindeydi yinede. Asıl çılgın aydınlık, sevinç, normal dışılık sonradan geldi.Hem tek istediğim, yeni bir gündü sadece, yeni bir günde yalnızca seni görmek. [...]
Filed under: mektup | Leave a Comment
Mektuplar 30/ M.Fuzuli GEÇER
Seni sevmek diye bir şey yok benim için; sana üzülmek, sana gücenmek, kızmak yok. Sana ait hiç bir şey yok bende. Büyük, çok büyük şeyler mi yazmalıyım; yoksa hiç yazmamalı mıyım? Neyi anlatabilirim? Hem anlatsam ne olacak ki? Birden içimde bir boşluk oluyor; bazen, bazen de içim bir boşluk [...]
Filed under: mektup | Leave a Comment
Mektuplar 29/M.Fuzuli GEÇER
Kendimi iyi hissetmiyorum.Sen olunca, hatırladıkça seni, imkânsız, mümkünü olmayan şeyler düşüyor aklıma; hep daha fazlasını hak ettiğin şeyler. Tertemiz gökyüzü, deniz, dere, tepe; sonsuz mavilikler, bitmeyen ışık.Hüzünleniyorum.
Senden ayrılmak istiyorum. Hiç görmemek, bir daha yüzünü görmemek.
İyi değilim; çünkü imkânsız şey seni sevmek, senle olmak, yaşamak seninle ve dokunmak sana. Gelgörki hep böyle şeylere tevessül [...]
Filed under: mektup | Leave a Comment
Mektuplar 28/M.Fuzuli GEÇER
Kaç gündür gözlerine bakmadığım geliyor aklıma; kaç gündür bakamadığım.Nedense bakamadığım günler.Durup dururken, yürürken, koşarken, yatarken, yerken, içerken; her zaman her yerde gözlerin geliyor gözlerimin üstüne.Gözlerin, güzel kumral saçların, kalın etli parmakların, ucu hafif kalkık burnun ve tekrar hiç gitmemelice güneş rengi gözlerin.Durup gözlerine bakmalıyım.Durup, derin bir nefes alıp sonra susturup bütün seslerini dünyanın, hiç aceleye [...]
Filed under: mektup | Leave a Comment
Mektuplar- 27/M.Fuzuli GEÇER
Dönecek diyorlar.Dönecek.Dönecek. Gelecek.Diller böyle dönüyor; rahat, keyifli, hesaplı.Bu günü konuştukları, akıllarına getirdikleri yok. Bu günden haberi yok hiç birinin. Bilmemişler.Bende unutsam. Sadece o günü; dönecek dedikleri günü yuvarlayıp dursam zihnimde.
mektuplar- 2719.06.’97
Filed under: mektup | Leave a Comment
